Antwerp, Queen & The Cosmos Rocks!
Zoals gisteren aangekondigd was ik aanwezig op het concert dat Queen + Paul Rodgers naar aanleiding van het album “The Cosmos Rocks” in het Antwerpse Sportpaleis speelde… en laat ik meteen met de deur in huis vallen: het was fantastisch!
Het was Queen zonder camp… maar met een stevige gitaarsound. Toch een nevennoot, Freddie Mercury het showbeest wordt wel degelijk gemist, maar de huidige incarnatie van de band staat er wel. Nee, geen glitterpakjes, en “over the top” show, maar een stevig potje rocken, dat is wat we gisteren op het bord kregen, en het publiek heeft het met véél smaak opgesoupeert.
Het optreden begon op tijd… wat eerder uitzondering als regel is bij grote bands. Stipt 20:30u werden we met een introfilmpje vol ruimtetaferelen (sneller dan het licht, asteroiden, en de nodige geluidseffecten) om te illusteren dat de kosmos rockt… Om dan van wal te steken met een setlist, waar naast een héél aantal hits (niet enkel Queen, ook Paul’s grootste), ook nieuw materiaal werd gespeeld.
De lichtdesign verdient hier een extra vermelding: Prachtig! Véél heldere kleuren, met scans die kleuraccenten verzorgde. Soms liep het wel eens mis met de volgspots (Paul in de donkere aan’t kelen, de ritmegitaar die aan het soleren is, maar niet verlicht wordt), maar dat is snel met de mandel der liefde bedekt. Ook het scherm boven het podium was niet “standaard” te noemen, maar een integraal deel van het anders sobere podium. Er waren enkele spots in verwerkt, en was overtrokken met een onregelmatige grid (bij gebrek van iets anders) van metaalplaatjes. In het midden wat ongeveer een derde van het immense scherm vrijgehouden voor de effectieve beelden van de show (en stukjes clips), maar aan de randen was altijd wel wat bewegend beeld te merken achter de metalen plaatjes.
Kippenvel-moment voor mij was toch wel Love of my life door Brian in het midden van de zaal – een klein podium – alleen met een 12-string acoustische gitaar… enorm knap: het publiek dat eigenlijk héél het nummer meezong, en Brian die er van zat te genieten (ik zag precies ook wat nattigheid in zijn ogen…) Dit intermezzo werd gevold door ‘39, in volle bezetting (zonder Paul), nog steeds op het middenpodium. Roger was op dat moment aan het spelen op een basdrum en een tamboerijn, maar werd op het einde van het nummer vergezeld door de bassist waar hij drumstokgewijs de snaren van de bas bespeelde. Plots zet een stage-hand een snare en een hi-hat bij de basdrum, en Roger begint een solo stuk… terwijl diezelfde stage-hand gaandeweg een volledige drum rond Roger begint te bouwen… zonder dat hij stopt met spelen. Zéér knappe timing allemaal!
Was het allemaal goed? Wel, de acoustische kwaliteiten (of het gebrek hiervan) van het Sportpaleis zijn gekend… dus echt zuiver klonk het nooit helemaal. Ik moet de geluidstechniek er op wijzen dat Paul’s zang van waar wij stonden soms amper te horen was. De man zelf was ook niet altijd zuiver van stem, en qua timing heeft hij er ook een paar keer serieus naastgezeten, en hij was zeker niet de enige. Toch mag een valse noot van mij af en toe, dat is een deel van de live-charme, dus ik ga daar zeker niet op zagen! Het was gewoon een goede show, héél professioneel allemaal – zoals het hoort te zijn!
Voor mij, de volgende keer dat de heren ons landje passeren, dan wil ik terug bij zijn!
De setlist
- Surf’s up…School’s out
- Tie your mother down
- Fat bottomed girls
- Another one bites the dust
- I want it all (de volledige versie!)
- I want to break free
- C-lebrity
- Seagull (Paul alleen)
- Love of my life (Brian alleen)
- ‘39 (volledige band – zonder Paul)
- Roger en Dany electric Bass Solo met o/a Under Pressure & Another One Bites The Dust
- Drum Solo
- I’m in love with my car
- Say it’s not true (primeur, volgens Brian de eerste keer live gespeeld Bedankt Steven V & Filip. voor de rechtzetting)
- Time to shine (Antwerpse Primeur, eerste keer live volgens Brian)
- Bad company
- Guitar solo
- Bijou
- Last horizon
- Crazy little thing called love
- The show must go on
- Radio gaga
- Bohemian rhapsody
Encores:
- Cosmos rockin’
- All right now
- We will rock you
- We are the champions
- God save the queen








ongeveer 1 jaar geleden
ik ben het volledig eens met je bespreking behalve:say it’s not true werd (id originele versie) reeds in april ‘05 ih sporpaleis gespeeld alsook op de live-dvd ‘return of the champions’ .. brian sprak idd enkele keren van een primeur maar dan bij enkele vd andere nieuwe songs…mvgSteven
ongeveer 1 jaar geleden
Zelfde reactie: Wat hij zei over die primeur ging over Time to Shine, waar Paul er bij het eerste refrein trouwens serieus naast zat.Klopt dat de zang van Paul nogal stil stond. Je hoort ook goed dat de nieuwe nummers hem vocaal beter afgaan. Logisch, die zijn voor hem geschreven en niet voor Freddy. Trouwens, Freddy had live ook moeite met de hoge noten hoor, dus die vergelijking (zie sommige kranten) tussen Paul Live en Freddy op CD is niet echt eerlijk. Ik vond het ook super al bij al.
ongeveer 1 jaar geleden
StevenV en Filip, ik heb mijn artikel aangepast. Bedankt voor de inbreng.
ongeveer 1 jaar geleden
Roger Tayler in “I’m in love with my Car” : GRANDIOOS !
ongeveer 1 jaar geleden
Ik vond het super !! Queen zoals Queen behoort te zijn en behoort te spelen !! Paul is geen Freddy, hoeft ook niet, kan ook niet, heeft een goede stem maar is totaal geen entertainer en dat heb ik wel gemist… dat extravagante hoort bij Queen en Freddy was het boegbeeld!! Al met al een heerlijke avond gehad.. enne de matige recensies in de krant.. gewoon voor lief nemen. Op naar morgen…Rotterdam !!