Review: Quantum of Solace
De nieuwe Bond film gaat verder waar de vorige – Casino Royale – stopt… en gaat bijna zonder ophouden verder. Mr. White wordt naar M gebracht, laat het één en ander vallen over een organisatie die op alle niveau’s waar dan ook zijn pionnen heeft zitten (als oude Bond fan denk je dan onmiddellijk SPECTRE), en wordt door zo een pion bevrijd, iets waar James niet mee kan lachen!
Voila, de start van een nieuw verhaal, waar 007 véél moeite heeft om zijn missie niet persoonlijk te maken. De mensen achter de “organisatie” hebben Vesper – de ijskoude boekhoudster welke hij vakkundig ontvrozen heeft, en tot over zijn oren verliefd op geworden is tijdens de vorige film – van kant gemaakt, en dat vraagt om wraak…
Voor hen die de film nog niet gezien hebben, ga ik stoppen met mijn synopsis. Het is niet mijn bedoeling het plot te gaan verraden. Eén ding wil ik wel kwijt: neen, het is niet SPECTRE…
Over de acteursprestaties van Daniel Craig kan ik kort zijn: degelijk voor wat hij moet doen. Dit klinkt misschien niet erg positief, maar het script laat hem niet meer toe volgens mij. Ook Dame Judi Dench krijgt een dubbele “thumbs up” voor haar prestatie. Door haar is M een diepgaander karakter geworden in de reeks, en er mag van mij op dit elan verder gegaan worden!
De stijl van film is net zoals de vorige veel realistischer, en ergens vind ik dat spijtig. De gadgets – en de zalige “Q” scenes die daarbij hoorde – zijn verdwenen… of toch niet helemaal. GPS software in een Smartphone zijn niet meer vreemd, maar de programmatuur op James zijn GSM zijn niet commercieel te verkrijgen vermoed ik. Ook de technologie die ze bij MI6 gebruiken is van een vrij futuristisch allooi… en gepikt uit Minority Report. Weg is de kogelvrije, oliespuwende, raketwerpende en onzichtbare Aston Martin (wat in deze film tot een klappe achtervolgingscene leidt).
Ik zit te wachten tot we terug gaan naar de “Gentleman Spy” die Bond was. Deze Bond is te rauw, bijna geen one-liners, en pakt de dames niet in zoals Bond het hoort te doen. Ik heb eerder een “Action Hero” gevoel. Begrijp me niet verkeerd: ik vind het een leuke manier om Bond voor te stellen, zoals in de boeken van Fleming, maar ik zou graag wat verdoken humor zien. Hij is gewoon te serieus!
Desalniettemin een fijne actiefilm, zeker het bekijken waard!







