homethumb_frustratie… om véél te vroeg terug te keren. Ik zit momenteel met mijn zoontje op de luchthaven van Manchester te wachten op onze herboekte vlucht terug richting Antwerpen.

De redenen hiervoor zijn te persoonlijk om zomaar op een openbare blog te plaatsten… Ik weet niet hoever ik kan gaan met uitleggen wat er gaande is, en ik ga het ook niet zonder toestemming van de betrokken partijen plaatsen. Ik is voldoende dat ik zeg dat het weer een tijdje zal duren eer ik John Henry nog eens terug zal zien.  Ik probeer nu alles om mijn jongste gelukkig te houden, laat eerlijk gezegd héél weinig emotie toe… Maar nu moet ik toch even mijn hartje luchten (niet gemakkelijk als je niet kan zeggen wat er gaande is).

Dit was dan mijn vakantie dit jaar: twee dagen en een avond UK, waarvan twee onaangenaam… “But that’s life” as they say